Historia lubi się powtarzać

Pierwszy lipcowy zjazd doładował mnie pozytywną energią. Trzy dni pod kryptonimem dobrej zabawy do teraz budzi moje pozytywne emocje. Sala szkoleniowa to był prawdziwy mix fascynujących osobowości. Pojawili się studenci kulturoznawstwa, filologii, finansów, turystyki czy towaroznawstwa; działacze organizacji pozarządowych; osoby uwielbiające pracę z dziećmi oraz  młodzieżą i nie mające żadnych doświadczeń w tym zakresie.

Szczególnie w pamięci utkwił mi dzień trzeci, który był prawdziwym wulkanem kreatywności. Moduł „Scenariusze zajęć” wypełnił się niekonwencjonalnymi pomysłami – „red bulle”. „jabłka”, codzienne notowania giełdowe na pewno sprawią, że każdy dzień będzie dla dzieci ogromnym przeżyciem. Zabawę w osiołka również można określić jako „gwoździa programu”. Dlaczego? Zainteresowanych zachęcam do konsultacji z uczestnikami z grupy II! :)

Do Poznania wracaliśmy grupowo. Przez cały, kolejny dzień miałam delikatne zakwasy na brzuchu. Dawno tak się nie ubawiłam...

Wysiadając na PKP Miedzeszyn tydzień później, czułam się jakbym miała deja vu. Ruszyłam w kierunku Lokalnej, gdzie miałam spędzić kolejne trzy dni. Napięty harmonogram sugerował, że nasze spotkanie obfitować będą w najróżniejsze doświadczenia – i tak właśnie było! Zaczęliśmy od metod aktywizujących. Chusta KLANZY, poznane gry planszowe oraz zabawy podwórkowe na pewno przydadzą się studentom na polu walki :) Po bardzo skocznym i pełnym energii module przeszliśmy do zasad formalnych projektu. Udało nam się wspólnie wygospodarować czas na  milion pytań, które pojawiło się w trakcie. Widać było, że jest to konieczne – wiele osób wyraźnie ten moduł uspokoił...

Długa podróż i dwa moduły za nami... Czas na odpoczynek? Nie ma mowy! Po kilku godzinach szkoleń przyszedł czas na kolejny warsztat. Jak pisze jedna z uczestniczek na swoim blogu: „Po kolacji, pełnej mniej lub bardziej żywiołowych rozmów, w dużej sali czekał już na nas bardzo miły (i szalenie przystojny!) pan, którego zadaniem było przybliżenie nam wiedzy o wykorzystaniu mediów do promocji projektu i przekazanie podstawowych informacji na temat komunikatów prasowych.” W związku z tym poruszeniem liczymy, że projekty zrobią medialny szał w tym roku :) 19:30 wybiła – czas na integrację nieformalną. Do samego rana słychać było rozmowy dobiegające z najróżniejszych stron...

W sobotę wchodząc do sali miałam wrażenie, że zrobiło się dziwnie pusto. No tak... Poznikały wszystkie gry planszowe! Jak się dowiedziałam później – krążyły po najróżniejszych pokojach. Dało się zauważyć, że tytuły przypadły do gustu. Podczas przerw wszystkie stoły stawały się miejscem rozgrywek.

Sobota minęła pod znakiem giełdy szkół (czyli znów o aspektach formalnych projektu słów kilka), wykładu prof. Bałtowskiego na temat prywatyzacji oraz ćwiczeń prowadzonych przez trenerki.

Niedziela to case study, podczas którego poznaliśmy mnóstwo możliwości adaptacji tematyki do potrzeb dzieci i młodzieży. Jak pokazać kilkuletnim dzieciom różnicę między akcją a obligacją? Jak w interesujący sposób wykazać wady i zalety prywatyzacji? Przekonaliśmy się, że każdą grę, znaną nam choćby z dzieciństwa można zmodyfikować na potrzeby autorskiego projektu edukacyjnego... Scenariusze zajęć był to moduł – wisienka na torcie. W grupach powstawały scenariusze na każdy dzień. Wszystko pojawiało w sposób uporządkowany; padały nowe, ciekawe pomysły. Moduł miał w sobie wartość dodaną – uświadomił jak ważne jest dobieranie współpracowników do swojego własnego projektu, by praca szła szybko i sprawnie.

Po szkoleniach zrobiło się głośno. Kto tylko mógł wymieniał się danymi kontaktowymi, ściskał wszystkich na około. W tym samym czasie przemieszczali się ludzie z walizami i plecakami. Po kilkunastu minutach ośrodek opustoszał...

Niedzielny wieczór i noc spędziłam samotnie na Falenicy, by na następny dzień ruszyć bezpośrednio do Durąga, gdzie czekała na mnie grupa studentów. Naszym celem była realizacja różnorodnych zajęć kierowanych do gimnazjalistów. Jechaliśmy grupą osób... które poznały się podczas ubiegłorocznego zjazdu W=J. Dzięki projektowi zrodziły się przyjaźnie, którym niestraszne kilkuset kilometrowe odległości...  Ciekawe czy i te zjazdy przyniosą podobne efekty...

Anna Wilińska – Zelek

Trener szkoleń w ramach WŁASNOŚĆ=JASNOŚĆ

Regionalny Koordynator Programu „PROJEKTOR – wolontariat studencki”  w Poznaniu